Veda şiiri

Umutsuzluğa kapılıyorum bazen

nedensiz kalp ağrılarım tutuyor

gözlerimde bir yağmur fırtınası başlıyor

inan sana değil kendime kızıyorum

ne çok değer verdiğime ne çok sevdiğime kızıyorum

oysaki kırmadım oysaki üzmedim oysaki hep sevdim

bu son oldu artık kalbim dayanmadı kırıldı parçalandı

seni kırmadım ya

oysaki kırılan ben oldum

üzülen ve hep yalnız bırakılan ben oldum

olsun yine her yükün altında ben kalayım

sen gidişlerinle unutmalarınla kal vefasızlığınla kal

ne çok sevmiştim halbuki ne çok sinmişti kokun üzerime

seni kendime benzetmiştim

ne çok yanılmışım sen benden değil unutanlardanmışsın

bu son veda kalbime

gönderdim seni artık taa uzaklara

nasıl sen habersizce kırarak parçalayarak çekip gittiysen

hatta iterek beni cümlelerinle

yazıklar olsun sana

hatta kendime yazıklar olsun

sen onu bile hak etmiyorsun

sana beddua etmeyeceğim

sana sadece benim kadar seven seni koruyan üzmeyen biri çıkmayacağı için

hiç üzülmeyeceğim.

hak etmiyorsun hiç bir şeyi değerin kadar değer alacaksın bu hayatta

 

yazan: saydek

16.11.2021

 

Share